Eskultura bizidunak historia luze eta zabala du. Gizakia beti liluratu izan da ekintza edo mugimenduren bat erreproduzitzen duen figura baten aurrean, "anima" dutela itxura egiteko adinakoa. Horregatik erabili izan da objektu bizidunen magia, zibilizazio zaharrenetatik gaur egunera arte, boterearen propagandarekin, erlijio-debozioarekin edo dibertimendu hutsarekin lotutako helburuetarako, bai aristokratikoa, bai herrikoia.
Espainian, genero horren historia zabala eta gero eta dokumentatuagoa izatearen zorionaz gozatzen dugu. Bertan, Irudi Antzerkia izenpean biltzen ditugun izaera desberdineko adierazpenak elkartzen dira, zeremonia sinboliko, liturgiko, ospakizun eta ikuskizun publikoetan parte hartu zuten gorpuzdun figurak biltzen baititu, baita XVII. mendearen aurreko garaietako antzerkia ere.
La Máquina Real konpainia, 2005. urteaz geroztik, Bavasteles arkaikoak berreskuratzeko lanean ari da, itzalen antzerkiaren ondare arabiarra. Ondoren, erretaula mekanikoak, Melisendrak hilezkortutako eta Cervantesek Kixotean jasotako Erdi Aroko irudien erretaulari lekua emango diotenak. Ezinbestekoa da, halaber, Tarasca, Errege Makinaren aurreko botarga eta erraldoiekin. Industria-iraultzak tutilimundiak eta zinematografoa ekarri zituen, eta XIX. mendean zehar, errege-makinak antzerki erromantikoari eman zion bide hari-txotxongiloekin. Jakina, ezin dugu ahaztu Don Cristóbal zitranteari eta bere katxiporra-antzerkitxoari bizia ematea, Francisco Nievaren inspirazio iturri izango baita bere txotxongilo amorratuak sortzeko.
Hamar eszenografiak osatzen dute erakusketa hau, irudiak denboran zehar agertu zireneko hurrenkera kronologikoari jarraituz, erakusketa irizpide gisa erretaulen egiturak biluzi dira, antzerki emanaldietan ezkutatzen dena agerian utzi ahal izateko.